Kolven, melk bewaren en terug naar je werk

De meeste kolfpijn komt niet van de kolf. Ze komt van het schild, de trechter die tegen je borst zit, en de standaardmaat in de doos past veel minder vrouwen dan je zou denken. Te groot en het trekt je tepelhof mee de tunnel in. Te klein en het schuurt je tepel rauw bij elke cyclus. In beide gevallen krijg je pijn en minder melk.

Meet je tepel, schat niet, en reken erop dat de maat over de maanden verandert. Daarna gaat de keuze over je leven: enkel of dubbel, ziekenhuiskwaliteit, draagbaar in je bh, en hoeveel afwas je om elf uur 's avonds nog wil doen.

Handen worden onderschat. In de eerste dagen, met dik colostrum en maar een paar druppels, haal je er met de hand meer uit dan met welke machine ook, en het leren kost je niets. Later is het de snelste manier om een tepelhof zacht te maken zodat je baby op een volle borst kan aanhappen.

Exclusief kolven is een eigen pad, gekozen of niet, en het verdient beter dan behandeld te worden als een noodoplossing: een schema dat je productie beschermt, een manier om de nachten aan te kunnen en toestemming om te stoppen als het meer kost dan het geeft. Colostrum afkolven voor de bevalling is er alleen bij specifieke medische redenen, en alleen na overleg met je vroedvrouw of verloskundige.

Een siliconen opvanger op de andere borst terwijl je voedt, of een schelp in je bh, lijkt gratis melk. Soms is het dat ook. Maar hier ligt een grens waar veel moeders in trappen.

Passief opvangen wat er toch uit was gelopen is iets anders dan actief melk aantrekken. Dat laatste is een signaal om meer te maken en het is een van de stille routes naar overproductie. Lek je al hevig, dan graaf je jezelf dieper in door bij elke voeding zuigkracht op de andere kant te zetten. Vang de druppels op, maar oogst ze niet, en wil je een voorraad in de diepvries opbouwen, doe dat dan bewust in plaats van per ongeluk.

Bewaaradvies verschilt per land en daarom spreekt het internet zichzelf hier tegen. De Nederlandse richtlijn van het Voedingscentrum is strenger dan de Amerikaanse cijfers die je als eerste vindt, en de Belgische richtlijn is weer iets anders.

De principes zijn overal hetzelfde: snel afkoelen, achteraan in de koelkast bewaren en niet in de deur, de datum erop, in de koelkast ontdooien en na het ontdooien binnen een dag gebruiken, en nooit opnieuw invriezen. Flesjes en kolfonderdelen haal je uit elkaar, was je af en laat je aan de lucht drogen. Elke keer.

De cijfers verschillen per land, dus hier staan ze allebei. Nederland (Voedingscentrum): in de koelkast op 4 graden blijft afgekolfde melk 3 dagen goed, in een vriezer met drie of vier sterren 6 maanden, in het vriesvak van een gewone koelkast 2 weken. Ontdooide melk gebruik je binnen 24 uur en vries je nooit opnieuw in. België (Kind en Gezin): 4 uur op kamertemperatuur, 4 dagen in de koelkast, 6 maanden in de diepvries, en ontdooide melk 2 uur op kamertemperatuur of 24 uur in de koelkast.

Terug naar je werk is het moment waarop borstvoeding een agenda tegenkomt. In Nederland en in België heb je recht op tijd om te voeden of te kolven, en op een geschikte, afgesloten ruimte. Hoeveel tijd, hoe lang en wie het betaalt, verschilt per land en per situatie: kijk het na in je cao of vraag het aan je personeelsdienst. Met dat op papier voer je een heel ander gesprek met je leidinggevende.

De rest is planning: een ritme dat ongeveer de voedingen van je baby volgt, een tas waar je niet over hoeft na te denken, een koelkast of een koeltas, en een plan voor de dag dat een vergadering uitloopt en je vol zit. Daar doet onze voedingsbh zijn werk zonder dat je het merkt.